Ode aan het ongeboren kind – dat wat onbesproken bleef bespreekbaar maken

glaskunst rondom de rauw voor het ongeboren of doodgeboren kind of miskraam

Zo gewenst en ‘nooit’ geboren. Bij vroege miskramen krijgt de ‘gewenste moeder’ vaak allerlei goedbedoelde opmerkingen te horen die haar hoop moeten geven op een toekomst met een gezond kind. Deze miskraam moet ze maar snel vergeten. Ze heeft toch al een kind.  ‘Het’ was vast niet ‘goed’. Het is de ander ook overkomen. Et cetera. Het overkwam mij toen ik zwanger was van onze vierde en omdat ik nu eenmaal mijn gevoel echt van mij af moet praten, kwam ik erachter dat diverse vrouwen in mijn omgeving óók een miskraam – of meer – hadden meegemaakt. Waarom wist ik dat niet? Omdat je er niet zomaar over praat, blijkbaar.

Vele jaren nadien maakte ik hierover mijn eerste ode. Voor mijzelf.

Te vroeg of stilgeboren
Toen ik de ode liet zien maakte dit veel los bij de vrouwen in mijn omgeving. Ik hoorde verhalen van kinderen die veel te vroeg of rond de uitgerekende datum stilgeboren waren. Kinderen, die vlak ná de geboorte alsnog overleden. Maar ook verhalen van vrouwen wiens kinderwens nooit werd vervult. En wat ze hier voor hadden over gehad, om het toch te laten slagen. 

Rouw en rauw
Voor deze gewenste moeders – en voor alle andere vrouwen die een kind verloren of überhaupt nooit zwanger raakten –  maak ik ‘odes aan het ongeboren kind’. In verschillende uitwerkingen in glas probeer ik uiting te geven aan de rouw en het rauwe van dit verlies, van het gevoel van falen, van een lijf waarop je niet meer kunt vertrouwen, en de eenzaamheid.

Troostkunst. Om dat kindje te gedenken. 

Je kunt via mijn site zoeken op de odes. Of je klikt hieronder voor enkele voorbeelden. Je bent natuurlijk van harte welkom in mijn atelier als je ze wilt bekijken.

Ode , een tastbare herinnering

Ode aan het ongeboren kind

Ode aan het ongeboren kind – gaten in mijn buik

 

 

Contact met Vic